(مدنی – فقه) ملکی که هیچگونه حق عینی علیه آن ملک و به ضرر مالک، به نفع دیگری وجود نداشت باشد. در اصطلاح دیگر آن را ملک تام می نامند. در مقابل اصطلاح بالا ملک غیر طلق و ملک ناقص استعمال می شود.